Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Εκλογές αυτοδιοίκησης, ποιόν κοροϊδεύουμε;;!!


Είμαι επιεικώς απαράδεκτος! Το ξέρω και έχετε δίκιο…

Το κωμικοτραγικό είναι ότι η επόμενη ανάρτηση "Παιδιατρικής λογοτεχνίας" είναι σχεδόν έτοιμη… Όπως και να έχει, τα πολλά τρεξίματα με κράτησαν μακριά σας. Ευτυχώς, στην συντριπτική πλειοψηφία τους καλά τρεξίματα, ή έστω τρεξίματα με καλή κατάληξη…

Αυτό που δεν βλέπω να έχει καλή κατάληξη είναι η κατάσταση στην Ελλαδίτσα μας… Παρεκκλίνω λοιπόν για μια φορά ακόμα από την συνηθισμένη θεματολογία του μπλογκ, για να μοιραστώ μαζί σας ένα mail, που μου έστειλε σήμερα μια πολύ αγαπημένη φίλη μου. Αποδίδει την κατάντια μας, με τόσο όμορφο και γλαφυρό τρόπο που το θεώρησα επιβεβλημένο να το μοιραστώ μαζί σας.

Το αφιερώνω, σε όλους τους υποψήφιους αυτών των ημερών(συγγενείς και φίλους), αλλά και σε όλους όσους θα μπούμε στον κόπο να σκεφτούμε τι θα κάνουμε στις επικείμενες εκλογές…

Είναι προφανές ότι δεν μαθαίνουμε και δεν αλλάζουμε, με τίποτα! Είμαστε ήδη κρεμασμένοι στο χείλος του γκρεμού και αντί να ενώσουμε δυνάμεις, χωριζόμαστε με φανατισμό, ακόμα και στις τοπικές, αυτοδιοικητικές εκλογές!!! Θα μου πείτε: "εδώ ο έρημος ο Σουρής τα έγραφε πριν από κοντά 1,5 αιώνα!!!" Και όμως, φαντάζουν τόσο επίκαιρα…

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Ποιός είδε κράτος λιγοστό

σ’ όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

νά’χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα;

Νά ’χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

*******

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,

κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,

ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί

ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.


Όλα σ’αυτή τη γη μασκαρευτήκαν

ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

*******

Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,

συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.

*******

Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!

σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

*******

Γι’ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,

σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!

*******

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,

πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...

αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,

δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

*******

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,

ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.

Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,

λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,

κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού

συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Και ψωμοτύρι και για καφέ

το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».

Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς

σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-

να παριστάνει τον ευρωπαίο.

Στα δυό φορώντας τα πόδια που’χει

στο ’να λουστρίνι, στ’αλλο τσαρούχι.

Με αγάπη, καλά μυαλά!!